Google จับมือ Blue Origin เตรียมส่งดาวเทียม Data Center ขึ้นสู่วงโคจร ภายใต้ Project Suncatcher ทดสอบรันระบบ AI ด้วยพลังงานแสงอาทิตย์นอกโลก
Google จับมือ Blue Origin เตรียมส่งดาวเทียม Data Center ขึ้นสู่วงโคจร
Google จับมือเป็นพันธมิตรกับ Blue Origin ของ Jeff Bezos เพื่อส่งดาวเทียม Data Center ขนาดเล็กขึ้นสู่อวกาศ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการทดลองภายใต้ชื่อ Project Suncatcher โดยดาวเทียมแต่ละดวงจะมีศักยภาพเทียบเท่ากับแร็กของ Data Center หนึ่งตู้ และจะถูกส่งเข้าสู่วงโคจรสัมพันธ์กับดวงอาทิตย์ (sun-synchronous orbit) ผ่านจรวดบรรทุกหนัก New Glenn
Blue Origin and Google have entered into a launch services agreement for Project Suncatcher, Google’s research moonshot exploring how an interconnected network of solar-powered satellites equipped with its AI chips, Tensor Processing Units (TPUs), could scale machine learning compute in space.
https://t.co/84OZUsKBsI
— Blue Origin (@blueorigin) November 19, 2026
จรวดดังกล่าวจะขนส่งชิป AI ของ Google อย่าง Tensor Processing Unit (TPU) ไปด้วยหลายตัว พร้อมกับเซิร์ฟเวอร์ Data Center ทั้งนี้กำหนดการปล่อยครั้งแรกคาดว่าจะมีขึ้นในช่วงต้นปี 2029 ทำให้ยังมีเวลาอีกสองถึงสามปีในการดูว่าโครงการทั้งหมดนี้จะได้ผลจริงหรือไม่
แก้ปัญหาการใช้พลังงานและผลกระทบของ Data Center บนโลก
Google เรียกการทดลองนี้ว่าเป็นโครงการระยะยาวแบบ moonshot เพื่อทดสอบความเป็นไปได้ในการติดตั้งโครงสร้างพื้นฐาน AI ในอวกาศ โดยใช้ประโยชน์จากพลังงานแสงอาทิตย์ที่มีอยู่อย่างมหาศาลในวงโคจร ซึ่งประโยชน์ที่ได้รับจะยิ่งใหญ่มาก เนื่องจาก Data Center บนโลกขึ้นชื่อเรื่องการใช้ทรัพยากรอย่างมหาศาล ทั้งการดึงไฟฟ้าจากโครงข่ายหลัก การใช้พื้นที่ดิน และระบบระบายความร้อน
ความหวังก็คือ สภาพสุญญากาศอันโหดร้ายของอวกาศอาจเหมาะกับเทคโนโลยีนี้มากกว่า เพราะในอวกาศจะไม่มีใครได้ยินเสียงเครื่องจักรทำงานที่ดังตลอดเวลาและเสียงหวีดแหลมอย่างต่อเนื่องในทุกวัน ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นปัญหาที่ส่งผลกระทบต่อผู้คนที่อาศัยอยู่ใกล้กับ Data Center บนโลกจริง
Google ไม่ใช่บริษัทเดียวที่พยายามย้าย Data Center ออกไปนอกโลก โดย SpaceX ของ Elon Musk ก็ได้ทดลองแนวคิดนี้เช่นกัน ซึ่งอาจเกี่ยวข้องกับการติดตั้งเครื่องดีดขนาดใหญ่บนดวงจันทร์ นอกจากนี้ยังมีสตาร์ตอัปบางแห่งที่กำลังพัฒนาเทคโนโลยีดังกล่าวด้วย เช่น Starcloud
ความท้าทายด้านวิศวกรรม การระบายความร้อน และรังสีในอวกาศ
โครงการนี้จะทำได้จริงหรือไม่ ยังไม่มีใครทราบแน่ชัด เนื่องจากมีอุปสรรคสำคัญหลายอย่างที่ต้องก้าวผ่าน แม้ Google จะเคยส่งดาวเทียมเซิร์ฟเวอร์ AI ดวงแรกขึ้นสู่วงโคจรระดับต่ำของโลกไปแล้วเมื่อเดือน ต.ค. ที่ผ่านมา แต่ดาวเทียมดังกล่าวสามารถทำงานได้ครั้งละ 15 นาทีเท่านั้น และการขยายระบบระบายความร้อนให้ใหญ่ขึ้นนั้นดูจะเป็นเรื่องที่ยากอย่างยิ่ง
นั่นเป็นเพราะการกระจายความร้อนตามมาตรฐานทั่วไปไม่สามารถทำงานได้ในอวกาศ ความร้อนจึงต้องถูกปล่อยผ่านท่อและแผงระบายความร้อนแทนการใช้ระบบหล่อเย็นทั่วไป นอกจากนี้ยังมีปัญหาเรื่องรังสีที่มีอยู่รอบตัวและทำให้เกิดปรากฏการณ์ที่เรียกว่า bit flip ซึ่งจะทำให้รหัสฐานสองสลับจาก 1 เป็น 0 หรือจาก 0 เป็น 1 ซึ่งแน่นอนว่าจะเป็นปัญหาใหญ่สำหรับระบบที่ประมวลผลด้วยรหัสฐานสอง
ต้นทุนการปล่อยจรวดและความเสี่ยงจากขยะอวกาศ
การส่งสิ่งของขึ้นสู่อวกาศยังมีค่าใช้จ่ายที่สูงมาก โดยการปล่อยจรวด Falcon 9 เพียงครั้งเดียวมีค่าใช้จ่ายประมาณ 74 ล้านดอลลาร์ (ประมาณ 2,500 ล้านบาท) และน้ำหนักบรรทุกสูงสุดแทบจะไม่เพียงพอต่ออุปกรณ์ฮาร์ดแวร์สำหรับห้องเซิร์ฟเวอร์ขนาดเล็กด้วยซ้ำ ซึ่งห่างไกลจากความต้องการของดาต้าเซ็นเตอร์ระดับไฮเปอร์สเกล
Brandon Lucia ศาสตราจารย์ด้านวิศวกรรมไฟฟ้าและคอมพิวเตอร์จากมหาวิทยาลัย Carnegie Mellon ให้สัมภาษณ์กับ The New York Times ว่า การขยายระบบจากดาวเทียมดวงเดียวไปสู่เครือข่ายขนาดใหญ่ที่ทำงานร่วมกันเหมือน Deta Center ขนาดยักษ์จะต้องใช้เวลาหลายปีและเงินทุนมหาศาล และหากทำในระดับใหญ่ก็จะมีปัญหาทางวิศวกรรมเพิ่มเติมตามมาอีก
ประการสุดท้ายคือความเสี่ยงต่อมนุษย์บนโลก โดยนักวิทยาศาสตร์ได้พิจารณาสถานการณ์ทางทฤษฎีที่เรียกว่า Kessler syndrome มานานหลายทศวรรษ ซึ่งเป็นภาวะที่วัตถุในวงโคจรต่ำมีความหนาแน่นสูงมากจนเกิดการชนกันบ่อยครั้ง และทำให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ของเศษซากขยะอวกาศ ซึ่งเศษซากเหล่านั้นอาจตกลงมายังโลก
ทฤษฎีนี้ถูกตั้งขึ้นตั้งแต่ช่วงที่มีวัตถุโคจรอยู่รอบวงโคจรระดับต่ำของโลกไม่ถึง 2,000 ชิ้น แต่ในปัจจุบันตัวเลขดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นมากกว่า 47,000 ชิ้นแล้ว ขณะที่ Elon Musk เองก็เพิ่งเสนอแนวคิดที่จะเพิ่มดาวเทียมใหม่อีกหลายล้านดวงเข้าไปในระบบ
ที่มา: Engadget
